Friday, June 25

Photo of the Week

Tawid Dagat

Tawid Dagat

Letters, Photo of the Week
Hinayaan kong lamunin ng unang daluyong ng alon ang ibabang parte ng aking katawan. Ang buhangin na tumutusok sa aking mga talampakan ang nag-alis ng pamimitig sa aking mga binti. Isang mahabang hininga ang aking pinakawalan. Bumulabog sa aking malalim na gunam-gunam ang malalakas na putak ng mga tagak. Sa aking kaliwa ay mayroong kawan ng mga tagak na hindi mapakali, panay ang kanilang pag-huni.  Ngunit may isa na hindi gumalaw ang tuka. Panatag itong naka-tirik sa mga batuhan. Ang kaniyang mga maiitim na butil ng mata ay tumagos sa aking kaluluwa. Ibinuka nito ang kaniyang mapuputing pakpak at dumapo sa aking kawayang balsa.  Tinitigan ako nito ng mariin. At sa kaniyang pagtitig, ako ay naligalig. Tinaas ko ang aking kamay upang ito ay bugawin ngunit ako ay napatigil.
Sa Aking Himlayan

Sa Aking Himlayan

Letters, Photo of the Week
Mahal, nakakapagod. Sa muli, nadagdagan ang mga destinasyong hindi mahanap, mga daanang mahirap tahakin, at mga kostumer na inipin. Talagang nagbago na ang aking kahusayan sa trabaho magmula noong tayo’y magsama sa ilalim ng iisang bubong.  Sa bawat segundo ng aking pagmamaneho, isip ko’y okupado ng iyong mga babala tungkol sa mga aksidente. Sa lahat ng oras ng aking pagtungo’t pagpapadala sa mga bahay-bahay, mahigpit ang aking hawak sa manibela. Sa kada pagbilis ng aking motor at pagliko sa mga kantong madidilim at makikitid, nadarama ko ang iyong kaba. Ako’y lagi nang nababalisa sa pagnanais na hindi ka na mag-alala. Nakakapagod, mahal. Nakakapagod ang magpahinto-hinto sa gilid ng kalye tuwing babasahin ang iyong mga pagpapaalalang mensahe sa telepono. “Mag-ingat ka, maha
Three Words

Three Words

Letters, Photo of the Week
It can only take three words to change everything.  That was what I reminded myself as I walked out of the library, tightly clutching the books I had borrowed. With every step, I willed myself to ignore the thoughts in my head telling me to stop what I was intending to do.  When I reached the exit, I saw him standing by the door, flashing that goofy yet endearing smile. It grew wider as I approached him. He noticed the books I held and carried them for me as we began to walk our way home.  The streets were silent as we conversed but something felt different. With the way he swayed his arms while carrying the books, he seemed far more energetic than he normally was. As we passed by the familiar pawnshop, I knew we were nearing my house. The reminder of this fleeting moment m
Rock, Paper, Scissors, & You

Rock, Paper, Scissors, & You

Letters, Photo of the Week
Rock. Rough around the edges, Unyielding and brave. Stubborn and warm, Independent as the sun. Paper. Light, but not weightless, A mind of pure peculiarity. Neither blank nor dull, Always a page of mystery.  Scissors. We, a pair that severs all other cords. When fondled with flattery, You speak with sharpened truth. Closer to you, I drew. You. The partaker of this journey. Remember the oath of friendship. We took it once and for all, In that vast field of a blissful childhood. F DAWN DANIELLE D. SOLANO
Bihag ng Ampilaw

Bihag ng Ampilaw

Letters, Photo of the Week
Walang espasyo ang liwanag sa taimtim kong buhay na matagal nang pinalilibutan ng mga saradong bintana. Dilim at tahimik lang ang nais kong kasama, kaya’t matagal na akong lumalayo sa durungawan.  Labis na lamang ang pagtindi ng aking pag-iwas nang makarinig ng isang pagaw na boses galing sa kabila ng bintana. Hindi gustong lumapit,  ako’y tumalima sa tunog na tila nangyayakag. Pagkabukas ko’y nasilayan ang babaeng hindi umiimik, ngunit bukas ang bunganga. Dilat ang mga matang dinaig pa ang kadiliman, at may ngiting tila nakapanunuya. Sa pagkalito, paulit-ulit kong pinagbubukas-sara ang bintana, nagbabakasakaling siya’y mawala. Ngunit, siya’y nanatili. Istorbo! Isinara ko nang mahigpit ang durungawan at nangako sa sariling dumistansya. Unti-unti akong nilamon ng pagkabagaba
Malaya

Malaya

Letters, Photo of the Week
Nakatago mula sa mundo ang baguhan nito. Niyayakap siya ng mga pader at bawat sulok, nililibang ng pelikulang laman ng bintana, at sinasamahan ng kaniyang anino sa silid. Kaya itataklob ang panyo sa mukha,  pipihitin niya ang busol ng pinto, at lalaya.   Nasa sulok siya ng mga nakatatandang mata. Nagmamasid ang mga sa bangketa nagtitipon, umiiling ang lupon sa hapag ng karinderya, at kumukunot ang mga noo ng bawat saksi. Ngunit nasayang ang mga bala sa walang malay, tinataboy ng sariling mga matang may kinang at may ngiti.   Sapagkat bisig ng araw ang yumayapos sa balat, at kasalukuyang gumaganap sa sariling serye. Hindi maubos ng paa ang sahig, may kaagapay at katunggali, at dalisay ang tawanan.   Subalit
Handa

Handa

Letters, Photo of the Week
ANDREI JOSEPH DURAN/ The Flame Nababalot ng gulo ang gusali. Nadidinig sa bawat sulok ang nakakarinding ingay ng bawat tao na nag-aaligaga para magbigay serbisyo. Inulan na ng pawis si Dina dahil sa pabalik-balik niya sa bawat kwarto ng ospital.  Dali-daling inalis ni Dina ang mga balot sa katawan at dinampian ng maligamgam na tubig. Nang matapos maginhawaan, agad binalot sa kaniyang katawan ang komportableng kamiseta at pantalon. Nagpaalam siya sa mga kasamahan na lalabas na siya para mamili. Pagkalabas sa gusali, bumungad sa kaniya ang mga busina sa kalsada. Bawat hakbang ay napapansin niya ang pag-aaligaga ng masa sa paghahanda sa pagdako ng bagong taon. Pagkarating sa kaniyang destinasyon, bilang na lamang ang nakikita niyang namimili. Agad siyang nagpahid ng alkohol sa kan
Sa Wakas

Sa Wakas

Letters, Photo of the Week
Sa wakas, matatapos ang mahabang araw kasama ang umaalab na langit. Nagliliyab ang mamula-mulang ulap ngunit hindi ito repleksyon ng dapithapon; sadyang pinapangatawan lamang nito ang mga dugong dumaloy sa lupa.  Umalingawngaw ang sunod-sunod na putok ng mga baril, at mula rito, sabay-sabay lumipad ang mga ibon— walang iniwan kung ‘di ang mga anino lamang. Paparating na nga ang pagkagat ng dilim at maglilihis ang mga anino. Sa haba ng mga araw at ang taon, naging danaw na ang luhang dumanak mula sa malulungkot na mga mata. Hindi na ito nakayanang higupin ng lupa ang tubig, samantalang dugo at bangkay ang kasama nito sa taong ito. Sa bagay, kasinghaba ng isang taon ang mga araw ngayon.  Sa bandang huli, hindi kawangis ng dapithapon ang pagtatapos ng pait sa mahabang araw. Ang i
Christmas Puzzle

Christmas Puzzle

Letters, Photo of the Week
The curved edges intertwine, tightly embracing at once. Their merry meeting brings beauty to the chaos as fragments descend to its destiny.   One by one, the spaces fill to blend the Christmas colors. The lights enchant me and I, an eager captive, reach for the last piece: this season’s summit.   But the table is empty now and the final key is nowhere. No crowds in the cushioned seats, no carols sweetly drifting. Long hand meets the short on twelve while a void sits silently atop my jigsaw puzzle.   Still, I watch the beam of lights,  traversing the pitch-black sky. All the silhouettes are never truly empty and missing pieces can someday be found. F FATIMA B. BADURIA
With a Smile

With a Smile

Letters, Photo of the Week
I’ve never been a fan of Paskuhan. It heightens my dislike for Christmas— the only time my religious father visits me in hopes to “convert” me. Not acting the way God has created me, I shrink like the sinner that I am, under the magnifying glass of my scrutinizing family. None of that mattered because I had Olivia. I accepted her invitation to Paskuhan, even if the event reminded me of my dislike for the holidays. With shaking hands, I waited for her across Benavides’ statue. There I stood, feeling giddy about finally professing my feelings for her. Time slowed down as she made her way through the crowd. Her smile was brighter than the glimmering lights and swirling colors.  With couples exchanging sweet glances and giggles while swaying to the music, love was in the